A Wave of a Life

By Admin

തിര എന്ന ആദ്യ സിനിമയിലൂടെ തന്നെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായ നടന്‍ ധ്യാന്‍ ശ്രീനിവാസന് ഡ്രൈവിംഗ് ജീവവായു പോലെ തന്നെ പ്രധാനം

ശ്രീനിവാസന്‍, കഥാകൃത്ത്, തിരക്കഥാകൃത്ത്, നടന്‍, സംവിധായകന്‍, നിര്‍മ്മാതാവ്-ഈ നിലകളിലെല്ലാം വെന്നിക്കൊടി പാറിച്ചപ്പോള്‍ പിന്നാലെ വന്ന മൂത്തമകന്‍ വിനീത് കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണം, സംവിധാനം, അഭിനയം, പിന്നണി ഗായകന്‍, ഗാനരചയിതാവ്- എന്നിങ്ങനെ മിക്കവാറും എല്ലാ നമ്പറുകളിലും സ്‌കോര്‍ ചെയ്ത് അച്ഛനെ കടത്തിവെട്ടി. ഇപ്പോഴിതാ ശ്രീനിവാസന്‍ കുടുംബത്തില്‍ നിന്നും വീണ്ടും ഒരു താരോദയം. കന്നിച്ചിത്രത്തില്‍ തന്നെ ഇരുത്തം വന്ന അഭിനയം കാഴ്ച വെച്ച് ധ്യാന്‍ ഇതിനോടകം ശ്രദ്ധ നേടിക്കഴിഞ്ഞു.

ഡ്രൈവിംഗ അഭിനയത്തേക്കാന്‍ വലിയ ക്രേസ്

വളരെ ചെറുപ്പം മുതലേ കാറുകളോട് ഭയങ്കര ക്രേസുള്ള ഒരാളാണ് ഞാന്‍. കാറുകളേക്കാള്‍ അത് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നവരോടായിരുന്നു ആരാധന. അത്ഭുതത്തോടെ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്. എത്രയോ ശ്രദ്ധയും സൂക്ഷ്മതയും ഏകാഗ്രതയും വേണ്ട ജോലിയാണ് ഒരു ഡ്രൈവറുടേത്. സ്റ്റിയറിംഗ് നിയന്ത്രിക്കണം, വേഗതയിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചില്‍ അനുസരിച്ച് ഗിയര്‍ മാറ്റണം. ആക്‌സിലറേറ്ററില്‍ വേഗത കൂട്ടിയും കുറച്ചും കൊടുക്കണം. ബ്രേക്ക് ചവിട്ടേണ്ട സമയത്ത് ഒട്ടും കാലതാസമം വരുത്താതെ ബ്രേക്കിടണം. ഇതിനിടയില്‍ ക്ലച്ച് ചവിട്ടണം. ചില സമയത്ത് രണ്ടും മൂന്നും കാര്യങ്ങള്‍ ഒരേ സമയം ചെയ്യണം. ഒന്നില്‍ നിന്ന് കാലെടുത്ത് അടുത്ത സെക്കന്‍ഡ് തികയും മുന്‍പ് അടുത്തതിലേക്ക് വരണം ഹോ… ഈ ഡ്രൈവര്‍മാര്‍ ഭയങ്കര ജന്മങ്ങള്‍ തന്നെ. അച്ഛന്‍ വലിയ താരമായിരുന്നിട്ടും എന്റെ ആരാധന മുഴുവനും വാഹനം ഓടിക്കുന്നവരോടായിരുന്നു. മനോഹരമായി ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിയിരിക്കും. ലോകത്ത് ഏറ്റവും പ്രയാസമേറിയ കാര്യം ഡ്രൈവിംഗാണെന്നു പോലും ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് വണ്ടിയോടിക്കുന്നവരോട് ബഹുമാനമായിരുന്നു. അവരുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കും. കണ്ടു കണ്ട് തന്നെ ഡ്രൈവിംഗിന്റെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ഹൃദിസ്ഥമാക്കി.

ആദ്യ കാര്‍ പ്രീമിയര്‍ പത്മിനി

എന്റ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞങ്ങള്‍ ചെന്നൈയില്‍ അപ്പാര്‍ട്ടുമെന്റിലായിരുന്നു താമസം. അവിടെ നിന്നും സ്‌കൂളിലേക്ക് പോകുന്നത് പലപ്പോഴും ആദ്യകാലത്ത് ഞങ്ങള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്ന പ്രീമയിര്‍ പത്മിനിയിലായിരുന്നു. മധുച്ചേട്ടന്‍ എന്ന് ഞാന്‍ വിളിക്കുന്ന ഡ്രൈവറായിരുന്നു അത് ഓടിച്ചിരുന്നത്. ഞാന്‍ സ്‌കൂളില്‍ പോയിരുന്നത് കാറിലായിരുന്നു. സ്‌കൂള്‍ വിട്ടു വരുമ്പോള്‍ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുത്തി മധുച്ചേട്ടന്‍ എന്നെ അത്യാവശ്യം കാര്യങ്ങള്‍ പഠിപ്പിക്കും. അതിനു മുന്‍പേ മാമനും എന്നെ മടിയിലിരുത്തി സ്റ്റിയിംഗ് തിരിക്കാനൊക്കെ ശീലിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് അച്ഛന്‍ ഹ്യുണ്ടായ് ആക്‌സന്റ് വാങ്ങി. ശരിക്കും ഞാന്‍ ഡ്രൈവിംഗ് പഠിക്കുന്നത് അതിലാണ്. ആറാം ക്ലാസില്‍ വച്ചു തന്നെ സാമാന്യം നല്ല രീതിയില്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. പക്ഷെ ലൈസന്‍സ് ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് പുറത്ത് റോഡിലൊന്നും ഓടിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ഫഌറ്റ് ഇരിക്കുന്ന കോംപൗണ്ടില്‍ മാത്രം ഓടിക്കും.. പ്ലസ്ടു എത്തിയതോടെ ലൈസന്‍സ് കിട്ടി, പിന്നീട് പ്രധാന നിരത്തുകളിലൂടെ സ്ഥിരമായി യാത്ര ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. ഹോണ്ട സിറ്റി, ഫോര്‍ഡ് ഐക്കണ്‍, സാന്‍ട്രോ ഐ-20, ബെന്‍സ് സി ക്ലാസ് തുടങ്ങിയ വാഹനങ്ങളിലേക്ക് മെല്ലെ മാറി. ഞാന്‍ പ്ലസ് വണ്ണിന് പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ഹോണ്ട സിറ്റി വാങ്ങുന്നത്. ഓട്ടോമാറ്റിക്ക് ആയതിനാല്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നതും ഓടിക്കുന്നതും നല്ല ഫീലായിരുന്നു. പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അച്ഛന്‍ ബെന്‍സ് സി -220 എടുത്തത്. ചെന്നൈയില്‍ ഞാന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സഞ്ചരിച്ചത് ഐ-20യിലാണ്. നാട്ടില്‍ വരുമ്പോള്‍ ബെന്‍സ് ഓടിക്കും.

എന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് അച്ഛന് ഭയമാണ്

സ്മൂത്ത് ട്രാന്‍സ്മിഷനാണ് ഐ-20 യുടെ പ്രത്യേകത. വലിയ കാറുകളുടെ ഫ്‌ളോയുണ്ട് അതിന്. കൊച്ചി, തിരുവനന്തപുരം, ചെന്നൈ, ഗോവ, മഹാരാഷ്ട്ര, ബാംഗ്ലൂര്‍… അത്രയും സ്ഥലങ്ങളില്‍ തുടര്‍ച്ചയായി ഐ-20 യില്‍ യാത്ര ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. 6 ദിവസം കൊണ്ടായിരുന്നു യാത്ര. എത്രദൂരം യാത്ര ചെയ്താലും ക്ഷീണം തോന്നില്ല. വാഹനമാകട്ടെ കുഴിയില്‍ വീണാല്‍ പോലും നമ്മള്‍ അറിയില്ല. ചെറിയ കാറാണെങ്കിലും സുഖകരമായ ഡ്രൈവ്. ഞാന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ യാത്ര ചെയ്തിട്ടുള്ളത് ഐ-20 യിലാണ്. എനിക്ക് കംഫര്‍ട്ടബിളായി തോന്നിയിട്ടുള്ളത് ഐ-20 യാണ്. അതിന് കൃത്യമായ കാരണമില്ല. ഒരിഷ്ടം. അത്രേയുള്ളൂ. കുടുംബമായി യാത്രകള്‍ വളരെ കുറവാണ്. ഒന്നാമത് അച്ഛന്‍ എപ്പോഴും തിരക്കിലായിരിക്കും. ഏട്ടനാണെങ്കില്‍ ചെന്നൈയിലും.
വളരെ അപൂര്‍വ്വമായി യാത്ര പോകുന്നത് മിക്കവാറും നാട്ടിലേക്കാവും. അപ്പോഴും ഞാന്‍ കാര്‍ ഓടിക്കുന്നത് അച്ഛന് ഭയമാണ്.ഓവര്‍ സ്പീഡാണെന്ന് പറയും. എന്റേത് റാഷ് ഡ്രൈവിംഗ് ഒന്നുമല്ല. എങ്കിലും അല്‍പ്പം സ്പീഡ് കൂടുതലാണ്. ഇപ്പോള്‍ കഴിയുന്നതും ശ്രദ്ധിച്ചാണ് കാര്‍ ഓടിക്കാറ്. അച്ഛന്‍ ചെറുപ്പത്തില്‍ കാര്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്തിരുന്നു. പിന്നീട് എന്തോ കാരണത്താല്‍ നിര്‍ത്തി. ഇപ്പോള്‍ ഏറെക്കാലമായി സ്റ്റിയറിംഗ് തൊടാറില്ല. പുലര്‍ച്ചെ അഞ്ച് മണിക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നതാണ് എനിക്ക് നല്ല അനുഭവമായി തോന്നിയിട്ടുള്ളത്. രാവിലത്തെ ഫ്രഷ്‌നസില്‍ നല്ല സ്പീഡില്‍ ഓടിക്കാന്‍ സാധിക്കും. എട്ട് മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് എത്തേണ്ടിടത്ത് അഞ്ച് മണിക്കൂര്‍ മതിയാവും. രാത്രി യാത്ര കഴിയുന്നത്ര ഒഴിവാക്കും. എനിക്ക് ഡ്രൈവിംഗ് ഹരമാണെങ്കില്‍ ഏട്ടന്റെ കാര്യം നേരെ മറിച്ചാണ്. മൂപ്പര്‍ക്ക് ഡ്രൈവിംഗിനോട് അത്ര പഥ്യമില്ല. യാത്രക്കിടയില്‍ ഫോണ്‍ വന്നാല്‍ അത് അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്ത് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും. ഫോണ്‍ സംഭാഷണം ഏട്ടന്റെ ദൗര്‍ബല്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഡ്രൈവിംഗില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നു പറഞ്ഞ് ഏറെക്കാലം പഠിക്കാതെ മാറി നിന്നു. പല സ്ഥലത്തും ഏട്ടനെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തിരുന്നത് ഞാനാണ്. പിന്നീട് ഞാന്‍ തന്നെയാണ് ഏട്ടനെ ഡ്രൈവിംഗ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ നന്നായി കാര്‍ ഓടിക്കും. ഏട്ടത്തിയും നന്നായി ഡ്രൈവ് ചെയ്യും. പക്ഷെ ഇവര്‍ക്ക് ആര്‍ക്കും എന്നെപ്പോലെ ഓവര്‍ ക്രേസില്ല. അഭിനയമാണോ, ഡ്രൈവിംഗാണോ പ്രിയം എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ രണ്ടും ഒരുപോലെ എന്നേ ഞാന്‍ പറയു, അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ് എനിക്ക് ഡ്രൈവിംഗ്.

Related Articles

Write a Comment

IMPORTANT! To be able to proceed, you need to solve the following simple math (so we know that you are a human) :-)

What is 3 + 13 ?
Please leave these two fields as-is:

Photo Gallery

   
  1. Rony Jacob: Hello Sir, I am Rony Jacob f...
  2. Manu Suresh: I would like to subscribe over...
  3. garmin 1490t GPS problems: Thanks for your article I genu...
  4. moncler femme: Wow that was odd. I just wrote...
  5. enfockice: Countertops convection ovens w...

Subscribe

Enter your email to receive updates:

Copyright © 2010 Overtakeonline.in. All rights reserved.